دردهائی است که هرگز تمام نمی شود ...دل آدم را کسی بشکند آن دل دیگردل نمی شود ...امان از دل شکستگان  ، اما درمان این جراحت کدام است ؟مگر همانکه شکست بیاید با هزار مهر و غمزه بندی به ترک قلب مجروح بزند ... او اصولا همیشه یک نفر هست که چنین می کند با دل بی قرار تو ....شما سعی کن دل کسی را نشکنی ...و هر دل تو را آسیب زد او را ببخش ...تا آرام تر درد را تحمل کنی ...سوز دل شکسته تا عرش راه دارد ...خداوند خود ضامن این دلهاست و وعده داده اولا با نور خود التیامش دهد و بعد منتقم آن باشد ...پس وقتی دل شکسته شدی سرخوش از این باش که از این رهگذر به رفاقت خدا نائل می شوی ...رفته بودم عراق برای یک سفر زیارتی و کاری و دید و بازدید مردانی که به بزرگی می شناسمشان ....دلم برای حرم عباس(ع) تنگ بود و برای اینکه سر بچسابنم بر ضریح اربام قرار نداشتم ...اما چیزی که دیدم را بی لفاظی می گویم و تمام :

طاق نصرت صدام هنوز پا بر جاست ...باور می کنید ؟ منکه ندیده بودم و تعبیر به شایعه داشتم ...اما در یک اتفاق در مسیر راهم بود ... سر پا و برقرار...بدون حتی یک ترک در بنای آن...این همه جنگ و بمباران و موشک اندازی انگار با این تندیس کاری نداشته است ... و چند سرباز و چند توریست کنارش عکس یادگاری می گرفتند ...نمی خواهم توضیح دهم که چقدر گریستم ، چقدر داد زدم ...چقدر همانجا خاک به سر ریختم بی توجه به آن همه نگاههای متعجب...چه شده بر این دنیا ؟ مردم چه مرگشان شده است ؟ برای کسانی که خبری از دلیل این بنای دردناکم ندارند می گویم ...سخن از طاق نصرتی است که صدام با کلاه خود 5000 شهید ایرانی بنا کرد ....!!! رفقای ما..جوانان ما ...

دل مرا همه بشریت شکسته است ...نه یک نفر ...همه آدمها...از همه شما مردم دنیا به خاطر این ننگ بیزارم نفرینتان  ابدی باد...

یک سیب از شاخه درختی در یک روز مضحک بر زمین  افتاد و جاذبه زمین کشف شد و خلاص ...چند هزار ...چند میلیون آدم باید به زمین فرو غلتند... در خون خود شنا کنند ...داغشان بر دل عزیزانشان همیشگی باشد تا شما انسانیت را کشف کنید ...شرمتان باد ...

به خودم می گویم غصه نخور امپراطور !...غصه نخور درست می شود ...اصلا درست نشد که نشد به جهنم که درست نمی شود ...تمام که می شود !...آری تمام می شود...زندگی در میان این مردم روزی تمام می شود...در این وقتهاست که می فهمم به راستی که خداوند تبارک و تعالی با نعمت مرگ بر گردن مخلوقات خود چه دینی عظیمی دارد ...الحمدا...