شهید بزرگوار وصیت نامه ای برای دوستان و یارانش در دنیای اینترنت باقی گذاشته است . علاقمندان در روز پنجشنبه میتوانند این نوشته را در همین وبلاگ بخوانند . خواهش میکنم به دوستان دیگر هم اطلاع دهید . روز پنجشنبه خواندن وصیت نامه سزار در همین وبلاگ به گونه ای مراسم یادبود او هم هست . تلاش کنیم متناسب با شان امپراطور شهید این مراسم برگزار شود . قبل از آنکه به بیمارستان رود در باره وبلاگش حرف زد . می گفت : من این رسانه را دوست دارم به خاطر همه خوبیها و بدیهایش . پر از سوء تفاهم است . پر از اشتباهات و خطاهای انسانی است . اما بهترین دوستانم خوانندگان وبلاگم هستند . اگر من زنده بر نگردم میخواهم این وبلاگ ادامه پیدا کند و مطمئن باش آنقدر به خدا غر و نق میزنم که هر روز اجازه بدهد برای چند دقیقه هم که شده بیایم و وبلاگ دوستانم را بخوانم و لذت ببرم و بعد بروم سراغ کامنتهایم و بخوانم و اگر شد شبها به خواب آنان بروم و جواب کامنتشان را حضوری بدهم . من رابطه ام با این دنیا یه این وسیله همیشه برقرار میشود .

امپراطور دعایش مستجاب شد و اینک در جوار دوستان و شهدا به آرامش رسیده است . اما سوال من دردمند و پریشان و دل سوخته این است که تکلیف ما بازماندگان و دوست داران سزار چیست ؟ چه باید کرد ؟

یاران و دوستان امپراطور : 

قرار ما همیشه در همین جا . به من بگوئید که چگونه باید سرزمین آبهای همیشه آبی را حفظ کنیم . این وبلاگ امانتی در دست من است . کمکم کنید ...کمکم کنید ...نمیتوانم این حجم متراکم درد را تاب بیاورم . کمکم کنید . خواش میکنم . بیش از این قادر به نوشتن نیستم . بدرود !